Elke vogel piept, fluit, kleppert, krast of tsjielpt zoals hij gebekt of gesnaveld is. Of ook: in n symphonieorkest heeft elk instrument zijn timbre. Of nog : elk heeft zijn eigen grote of kleine buik als klankkast van waaruit hij spreekt, zingt, weent of lacht.

En toch eigenaardig hoe in ons kunst-- en cultuurbos enkel het zingen van de grote kleppers,, de dikste cello s en de dikste buiken gehoord wordt. Hoe het lied van de kleineren verloren gezongen wordt in de drukte van het dagelijks bestaan.

En loopt elke vergelijking op krukken, dan is het voorgaande toch ook van toepassing in onze grote mensenwereld. We horen de grote tenoren en professoren, we horen wie het luidst kan roepen en we lezen dikke studies met veel cijfertierlantijnen rond kansarmoede en uitsluiting. Dagelijks is er wel een krant of tijdschrift die het heeft over het toegankelijker maken van (alle) podiumkunsten. Dikke partituren vol.

Maar zelden komt de gewone klein-grote mens, aan bod om zijn klein maar vaak groots verhaal te zeggen; om zijn eigen, diepste leefwereld bloot te leggen pogend de rimpels op zijn ziel glad te strijken. Ook al anderen aanzettend om hetzelfde te doen. In de stille hoop gehoord te worden.

Steunpunt Welzijn vzw werd, in zijn pogen om de gelijke kansen voor elke mens waar te maken via zijn eigen projectwerkingen, met de neus en het oor op deze feiten gedrukt door die kleine maar grote zeggers.

In de plaats dat de grote derden steeds hét verhaal in dikke boeken of via de podiumkunsten over kansarmoede en achteruitstelling komen doen (en er vaak ook geld uitslaan !), willen we de kleine , maar direct betrokkenen, aan het woord laten. Niet zo maar, maar met de hulp van acteurs, die het klappen van de (toneel-)zweep kennen. Overal in Vlaanderen.

Opdat we het nu eens niet zouden moeten hebben van cijferende statistici. Opdat we het nu eens niet zouden moeten hebben van de buitenstaanders. Opdat we het nu eens zouden krijgen van de mensen, die het dagelijks kleintjes moeten doen.. Die geleerd hebben hoe ze én kunnen fluiten én kunnen gehoord én vooral als artiesten gewaardeerd kunnen worden.

Leren wij dan stil worden, luisteren, stilstaan bij, lezen...

Gaby Desmyter, 2003