De angst overvalt me onverwachts
Ze is als een verterend vuur
Die komt als een dief in de nacht
En ik ben volledig overstuur

Mijn handelingen zijn doelloos
Goed slapen kan ik niet meer
Ik ben opgewonden en boos
En ik loop heen en weer

Ik zie die dingen die er niet zijn
Ik denk, er komt iemand binnen
Doch, dan blijkt alles maar schijn
En ik weet niet wat te beginnen

Niemand komt mij naderbij
Niemand zal mij echt bereiken
Alleen wie staat aan mijn zij
Die zal ik de hand wel reiken

‘k weet het wel,’ t klinkt overdreven
maar ’t is moeilijk iemand te vertrouwen
toegang te geven in mijn leven
en terug iets op te bouwen

Ik ben hiertoe van harte bereid
Als iemand me geeft nieuwe moed
En me vastberaden begeleid
Overwin ik die angst voorgoed.

Isabelle, Lier, 2002