Mediteren is, voor mij, op de Netedijk, zittend op een bank, de zon op mijn gelaat, kijkend naar drijvende wolken, langzaam mijn ogen sluiten, handpalmen open, ontvangen war God mij geeft, en plots stijg ik op en drijf mee met een wolk, gedachteloos. Alles is warm, mooi ,zon, een streel op mijn wang van een dode geliefde of was het de zucht van de wind. Ontwaken, niemand, ’t was een droom.
Mediteren is zittend op een steen, op een eindeloos wit strand, warm zand aan je blote voeten, ogen sluiten, en drijven op het geluid van de zee, geel van de zon, blauw van het water, overal licht zoals nergens op de wereld bewegen mijn armen om het heelal te vatten, en naar mij toe te trekken, plots ontwaken.En ik dacht dat iemand oma riep.
Mediteren is zitten met je vrienden, warm, hand in hand, zachte muziek, zoete geuren, een regenboog in je hart, licht, volmaakt, een kriebel in mijn buik. Een lichte druk doet mij ontwaken, even stond de wereld stil, even was er evenwicht in deze harde wereld.
Ik heb geluk met zulke vrienden, met wie je dat kunt delen.

Gusta, Lier, 2001