Droog je tranen
Want de dood is niets
Ik ben slecht naar de andere kant
Ik blijf mezelf en jij blijft jezelf
Wat wij voor mekaar betekenden zijn we nog altijd
Blijf me noemen zoals je mij altijd noemde
Spreek tegen me zoals je altijd deed
Op dezelfde toon als ervoor, niet plechtig, niet triest
Blijf lachen om wat ons samen deed lachen
Blijf aan me denken, bidt samen met mij
Zeg mijn naam, thuis en elders, zoals je altijd hebt gedaan
Gewoon zonder spoor van droefheid

Het leven blijft wat het was,
De draad is niet gebroken, niet door de dood
Waarom zou ik uit je gedachten verdwenen zijn ?
Omdat je mij niet meer ziet?

Maar ik ben niet ver, nog nooit zo dicht bij jou geweest.

Juist aan de andere kant van de weg ben ik
Zie je alles is goed zoals het is
Stilaan zul je mijn hart opnieuw ontdekken
Er de tederheid van terug vinden
Droog dus je tranen, ween niet Tenminste…. Als je echt van mij houdt.

Ronse, 2002