Een man en een vrouw zochten samen met hun zoon onderdak.Ze hadden een lange weg afgelegd op zoek naar een woning, het moest niet veel zijn, gewoon genoeg om menswaardig te kunnen leven.
Toen ze in hun dorp aankwamen trok hij naar het huizenverdeelcentrum. Hij kon een huis huren voor 11.200 bfr.
De eigenaar wilde niet weten van een schriftelijke overeenkomst.
De huur diende maandelijks contant betaald te worden aan de eigenaar.
Zo was het ook met de huurwaarborg. Drie maanden huur 34.000 Bfr.
Hij heeft dit aanvaard, ook al was het niet wettelijk. Hij had geen andere keuze want zijn vrouw was hoogzwanger.
Jaren geleden had hij zich reeds laten inschrijven bij de dienst voor de sociale woningen was begonnen op nummer 600 en stond nu op nummer 49.
Hij vond dit zeer eigenaardig want hij wist minstens van drie gevallen die helemaal niet op een lijst hadden moeten staan en toch een sociale woning kregen.
Hij had nochtans gedacht dat hij voorrang zou krijgen . Het werd een lange weg van papieren en miserie van rechterlijke uitspraken.Van substituut tot de procureur des konings, en net als Pontius en Pilatus werden hun handen in onschuld gewassen.