Ik heb weer voor niks zitten wachten,
En naar een ander leven zitten smachten.
Waarom wil ik steeds opnieuw beginnen,
En iemand voor me winnen.
Het haalt toch allemaal niks uit,
Je leven gaat zonder iemand anders ook wel vooruit.
Wanneer ga ik dat begrijpen,
En voor iedere hindernis me ontwijken.
Ik dacht dat God iemand had gestuurd,
Maar dat heeft niet lang geduurd.
Wanneer de werkelijkheid bovenkomt,
Maak ik het toch weer steeds te bont.
Ik wil het helemaal alleen aankunnen,
Zonder iets opnieuw te runnen.
Alles loopt toch steeds verkeerd af,
En dan sta ik toch weer paf.
Mijn kids zijn ook steeds weer bij af,
Is dat als moeder niet ook laf.
Niets is eeuwigdurend,
Niet eens zelfbesturend.
Dus ga alleen met jezelf in beraad,
Je weet dat je er telkens toch weer alleen voor staat.
Waarom eeuwig blijven proberen,
Ieder moet zijn eigen lessen leren.
Éénieder moet met geluk en pijn,
Leren houden van het alleen zijn.
Dan pas voel je je een goed mens,
En doe je je eigen wens.
Niemand zegt dat het alleen gemakkelijk is,
Maar wel de enige manier om na met anderen te proberen steeds te voelen een gemis.

Ann, Vilvoorde, 2003