Als ik gelukkig ben, is het alsof de hemel open gaat
Je ziet weer toekomst, en wil nog zoveel doen,
Er komt een gevoel van rust en vrede in mij,
Ik ben weer tevreden met mijzelf.
Om wie ik ben, en dankbaar voor wat ik heb.
Ik heb meer dan ik ooit als kind had kunnen dromen,
Gezondheid is de grootste schat, wel die heb ik.
Sociale zekerheid is voor mij een belangrijk punt,
Onzekerheid doet lijden.
Een heel belangrijk boek voor mij is, van Louis Lahay,
“Je kan je Leven delen”. Ik noem dat mijn bijbel.
Zij komt er steeds op terug, dat wij van onszelf moeten houden.
Zelfaanvaarding, ik denk dat dat heel belangrijk is.
Boven alles uitstijgen, wat er ook gebeurt in ons leven.
Het zien als een nieuwe kans om te groeien.
Hoe kun je gelukkig zijn, als je niet weet wat ongelukkig zijn is.
Hoe kan je over de dag spreken, als er geen nacht zou zijn.
Louis Lahay zegt ook dat wij, ja wij alleen verantwoordelijk zijn voor ons leven.
Dat wij allemaal slachtoffers van slachtoffers zijn.
Als je iets wil bereiken in ’t leven, doe dan alsof je het al hebt.
Jaag de zorgen uit je hoofd, wat moet gebeuren zal toch gebeuren.
Denk dat de alkracht je leidt : ‘Kijk naar de vogels, zij zaaien en maaien niet’.
Als ik de angst voel opkomen denk ik de laatste tijd : José, ge zijt weer bezig met niet van uzelf te houden, en dat schijnt te helpen.
Mens, hou van uzelf, zo help je best de anderen.

Wij zijn een zondag gaan wandelen, we zien regelmatig een zelfde persoon, een opvallende persoon, het is een man van zeker over de twee meter. Hij loopt krom, zijne linker arm hangt daar zo hevig te zwieren. Zijne jas is helemaal afgegaan van de zon, zijne broek is gelapt aan beide knieje, zowat aaneen gehecht ook aan zijn achterwerk. Ik heb hem horen praten met andere personen die aan het wandelen waren, ik had verwondering op die man, hij kon zeer mooi praten , al die zinnen op zèn plaats. Hij was aan het vertellen over dat geval van Amerika.

Josefa, Lier, 2001