Door al deze operaties waren wij op ziekenkas gekomen ...
De talrijke afwezigheden op mijn werk, door ziekte, brachten mij uiteindelijk aan de dop met een medisch dossier. Mijn man, Marcel is vandaag 51 jaar. Hij is van zijn 38 ste op invaliditeit. Hij was metserdiender; 't was zwaar buitenwerk. Door rugklachten en na ernstige rugoperaties is het voor hem onmogelijk nog ooit te werken.

Onze enige dochter,Cindy, (vandaag 18 jaar) studeert informatica. De zwangerschap van Cindy verliep moeizaam, maar de geboorte van ons kind was voor mij de meest positieve ervaring. Dit kindje was een groot geschenk in ons leven. Als kind was Cindy ook zwak ; longontsteking, zware verkoudheden, astma.

De vele dokters- kliniek-en apothekerskosten verplichten ons gezin zeer krap te leven. Er is weinig geld voor kleding, voor voeding is het ook uitkijken van wat kunnen we kopen. Er is geen geld voor uitstapjes, een etentje, theater, een week-endje uit. De situatie heeft ons hard gemaakt en zo wordt er overleefd.
Onlangs nodigden vrienden ons uit om mee naar een center-parc te gaan. De bungalow was gehuurd - daar hoefden we niet voor te betalen. Ik stemde toe en voor een zakcentje rol ik nu sigaretten, 5 euro winst per week. Dit gaat in een potje apart voor dit week-end.
.Vroeger zat ik in een isolement - niet buiten durven komen - geen moeite kunnen doen om me te verzorgen. Toch zijn anderen erin geslaagd mij uit dit isolement te halen....

Ik ben ook erg mishandeld en misbruikt ... Als tweede kind van drie in het gezin, wilde mijn moeder een jongen en geen meisje. Ik was niet welkom. Van kinds af werd ik veel door mijn moeder geslagen met stokken. Als ik naar de dokter moest voor verzorging zei ik steeds: ik ben gevallen ... tegen de muur of ... ik ben van de trap gevallen. Ik zei nooit dat ik geslagen werd; maar nam altijd de schuld op mijzelf voor de verwondingen.








Vanaf mijn 8ste jaar tot mijn 21ste werd ik misbruikt door mijn vader. Ik kon niet tegen hem op en mijn moeder geloofde mij niet. Mijn eerste huwelijk mislukte. Er kwam een scheiding na bijna zes jaar. Ik kwam voorlopig terug bij mijn moeder terecht die mij nog steeds liet voelen dat ik niet gewenst was en mij terroriseerde…
Ondertussen kwam Marcel in het café van mijn moeder en werd verliefd op de dochter. Mijn moeder dacht dat Marcel voor haar kwam, maar de roosjes op Valentijn waren voor Paula. Dat maakte mijn moeder nog meer vijandig. Marcel zag hoe alles bij ons thuis verliep en nodigde mij uit om bij hem en zijn oude vader te komen wonen. De zorg en bezorgdheid van die oude man troffen mij. Dergelijke zorg had ik nog nooit ervaren.

Ik moest in die periode rusten omwille van voetoperaties. Marcel en ik gingen samen wonen en er kwam een dochtertje, Cindy. De moeilijkheden met mijn moeder bleven verder duren. Wij deden alle boodschappen voor mijn moeder.

Eén van die keren kwam ik met volgeladen zakken op mijn brommer bij mijn moeder en toen vroeg zij om nog terug naar de apotheker te gaan om "temesta" te halen. Ik was niet goed gezind maar deed het dan toch maar.

Een noodlottig toeval wilde dat ik bij het vertrek aan de apotheek door een wagen werd aangereden. Brommer en doosje temesta "perte totale". Ik werd naar het zekenhuis gebracht. Mijn man bracht het verhaal van het ongeluk en de temesta bij mijn moeder. Deze vroeg niet naar mij maar jammerde over het kapotte doosje. Toen brak er iets bij Marcel en mij.

Ik ondervond nooit medeleven. Mijn ouders zijn gescheiden toen ik 15 jaar was. Mijn moeder werd alcoholiste.De lange weg bleef moeilijk. Het is nog maar voor kort dat ik het misbruik door mijn vader aan derden kan uitspreken. Sedert enkele maanden ken ik een vriend via internet. Ik vertrouw hem. Hij heeft geprobeerd mij stappen te laten zetten naar slachtofferhulp. Zo ben ik sinds kort in begeleiding bij Digeson en praat ik over mijn problemen. Vriendinnen ondersteunen mij. Marcel staat achter mij. Ik bloei langzaam open, dank zij deze mensen die mij moed geven. Ik durf nu geloven in mijzelf. Ik voel warmte en vriendschap die ik kan doorgeven.

Paula, Malle, 2002