Men vroeg om een tekst te schrijven, en dan zat ik zo te denken: over wat kan ik nu eigenlijk schrijven, en ik dacht aan vroeger, aan mijn vader en de boerderij bij ons thuis. En plots dacht ik aan die markten en jaarmarkten van vroeger. Van heinde en ver kwamen de mensen er naartoe, er waren keuringen van de mooiste stier, koe, paard enz., liedjeszangers en ook van die “standwerkers”, zegt men nu. Toen waren dat charlatans, kwakzalvers, en de meeste verkochten van die dinges die, als ge er mee thuis kwam, helemaal niet marcheerden gelijk ge wilde. En over zo ene wil ik eens vertellen, dat is mij nog altijd bij gebleven, dat ging als volgt : “Hallo dames en heren, kom dichter, kom ‘s bij mij staan schoon juffrake, hedde gij nog geen lief, dan moete hier zijn, ik ga u helpen. Dames en heren, boeren en boerinnen, de vertoning gaat beginnen”. Hij had een deken op de grond, en daar stonden allemaal flesjes op. “Kijk nu goed hier wat ik bij heb, ne wonderdrank, recht uit Rusland. Kijk, hier staat ‘Dr. Potsjovis’, dus toch echt Russisch en ge weet allemaal dat het daar heel koud is. Awel, met liters heb ik dat daar verkocht, allez, hier hé, want ge krijgt daar warm van. Laat uw lief ervan drinken en hij eet u op van liefde, maar ’t bijzonderste is: ’t geneest alles.. Reumatis? Eéne lepel uitdrinken, en ge springt weer over de gracht. Uw waterknie of tenniselleboog ? Ge smeert er wat aan en ’t is in de sacoche. Goed tegen slechte adem, maagkrampen, koliek… Maar wat ook belangrijk is voor de boeren onder u: ook voor het koliek van de koe, paard en geit. Ne versleten knol wordt terug een jong veulen. Ik heb geweten dat een mijnheer de baron een merrie had die altijd eerste prijzen liep, en plots was ’t gedaan, de fut eruit. Geen prijzen, geen geld niet meer, baron ziek. Awel, met zo één klein fleske was dat paard zo fit als wat, en de baron : die was met ene lepel al genezen. Dus, dames en heren, koopt allemaal zo ’n fleske, ge kunt er echt niet mee gefopt zijn, het kost slechts 50fr., en voor de koppels hier onder u, ik zeg u : deze avond als ge gaat slapen, neemde allebei zo ‘ne goeie soeplepel, en als ik volgens jaar hier terug kom, dan hedde gij allemaal een voituurke bij, zo ’n straf spul is da…”
Dank u,
Schol.

Lier ,2001