Armoede gaat niet alleen over weinig hebben maar ook hebben over niet meegeteld worden.
Het gevoel dat je er niet bijhoort , uitgesloten wordt, dat doet pijn vanbinnen.
Je staat er alleen voor en op je familie moet je niet rekenen, waar daar ben je meestal ook niet welkom en vrienden heb je ook niet.
Je wil het goed doen maar je bent bang dat je iets verkeerd doet en je moet altijd zwijgen en je wordt niet geloofd want je doet het toch niet goed.
En als je allen maar pijn en verdriet hebt gekend en niets meer hebt meegekregen in je leven maar het dan maar waar in de maatschappij.
Je zou voor minder met een minderwaardigheidscomplex zitten.
Je wil erbij horen en au serieus genomen worden door mensen die ons respecteren en ons nemen zoals we zijn
Wij moeten niet veranderen maar wel de maatschappij.

Marie-Louise, Vilvoorde, 2003