Al jaren worden wij aan het lijntje gehouden
Van her naar der moeten wij met ons vertrouwen
Met schuldvragen, pijn en verdriet, de lasten stouwen

Wij worden gemeden als clochards
Wat hebben ze te vrezen
Gewoon omdat wij anders zijn met weinig geld
Maar steeds met moed gesteld

Soms met de moed in onze schoenen
Tegen de maatschappij opbotsen
Het is soms om te kotsen
Van het kastje naar de muur gestuurd
Ons leven wordt daardoor verzuurd

Daniëlle, Lier, 2002