Woorden kunnen veel, onze eigen woorden nog meer.
Onze woorden kunnen grote wonden slaan.
Onze woorden zijn soms als ijzeren priemen die het geluk van anderen doorboren en hen achterlaten in een plas van onverschilligheid.
Onze eigen woorden kunnen ook zalven en troosten.
Zij kunnen anderen ertoe overhalen “mens” te zijn.
Maar bovenal kunnen zij emoties weergeven van ons binnenste zelf; een uitlaatklep voor onze gevoelens, onze verlangens, onze hoop en ons verdriet……

Nadia, Lier, 2002