Alleen zijn is maar alleen en financieel moet ik vechten om er te komen.

Dank zij het beetje hulp van het OCMW kom ik er. De liefde en vriendschap van kinderen en vrienden houden mij recht. Van de problemen en zenuwen heb ik zona gekregen en dat is niet om te lachen.

Ik had nooit gedacht dat ik het in mijn leven zo moeilijk zou krijgen. Open school is plezant en ik leer andere mensen kennen met ongeveer dezelfde problemen. Daar wordt ook eens gelachen en meestal is het heel gezellig.

Het leven is nochtans niet altijd rozengeur en maneschijn. Wij worden dikwijls geconfronteerd met ons eigen zelve. Onze moeilijkheden, onze tekortkomingen, onze fouten. Wij kijken dikwijls in een spiegel en zouden hem willen vernietigen om alles wat van ons weerspiegeld wordt.

Gelukkig zit er diep in ons een klein belletje dat rinkelt als we dreigen te ver te gaan. Een klein belletje dat ons opnieuw de weg toont waar we moeten gaan. Een belletje dat ons bij anderen brengt die ons kunnen helpen en die ook de moed hebben om het te doen, die ons zachtjes bij de hand nemen en zeggen kom….één stap tegelijk….

José, Kapellen, 2002