Ooit zag ik te denken : “Mag God mij eens het geluk geven oma te worden”
En ja op een zomerse dag riep mijn dochter mij bij haar en zei: “Mama ik heb groot nieuws voor jou, je wordt oma.”
Hoe verbaasd ik ook was ik deelde met haar de vreugde , rende vlug naar binnen omhelsde mijn man en zei: “ schat, we worden oma en opa”
Hij vergat even zijn ziekte en samen telden we da dagen af.
Nieuwsgierig als we waren wilden we weten wat het zou worden, een jongen of een meisje.
Het deed er niet toe, we waren gelukkig.
Zes december, 1 uur in de nacht : ze stond aan ons bed “maken, ik ga binnen en ik schenk jullie vandaag het mooiste wat er op de wereld kan zijn.
Sneeuwvlokken dwarrelden naar beneden toen mijn andere dochter belde en zei: ”proficiat maken, je hebt een flinke kleindochter met de naam Lovely.”
Mooier kon het niet zijn !
Maar toch! Ze was geboren met een open lipje.
Vliegenvlug ging ik met mijn zoon naar haar toe.
Daar lag ze dan, dat kleine meisje.
Een uur later kregen we te horen dat ze een hartafwijking had en ze haar naar het UZ –Gent moesten brengen .
Vijf dagen later overleed mijn man .
Ik had veel verdriet maar ik had dat fijne gevoel oma te zijn.
Jaren gingen voorbij en nu ben ik een fiere oma van zes kleinkinderen.
Lovely, het vechtertje voor haar leven.
Corentin, de stoere boy met zijn radde tong.
Tempany, de vechtersbaar .
De lieve Tedshley, de chef.
En bazinnetje Scherley , het lachertje
En dan is er nog Enrique, nog zo een stoere boy en dat zijn ze allemaal.
En hier staat een fier oma die haar verhaal eens kwijt wilde.
Lotjes in de loterij koop ik niet veel maar mijn vier dochters schonken mij elk op hun beurt het supergrote lot.

Ik wens dan ook dat alle mama’s net als ik het supergrote lot mogen winnen.

Ronse, 2002