KENT U JANTJE NOG...

Kent U Jantje nog, die met zijn koekje door de straten wandelde
Kleine gekke Jantje, die men altijd als een beetje anders behandelde
Jantje is nu volwassen, niet meer zo klein
Alhoewel hij zich voortdurend afvraagt, wat is dat volwassen zijn…
Jantje heeft geen vriendjes, want Jantje blijft nog altijd kindjes
Jantje loopt nog steeds verloren, Jantje is zo geboren
Hij kijkt nog steeds verwonderd naar die grote wereld, naar wat geschiedt
Jantje begrijpt het amper, Jantje heeft dikwijls veel verdriet

Jantje heeft geen lief, is niemands hartendief
Jantje komt altijd te laat, weet eigenlijk nooit echt waar hij echt staat
Jantje lacht met open mond, Jantje is niet altijd heel gezond
Jantje heeft dikwijls tranen in de ogen, Jantje loopt dikwijls voorover gebogen
Jantje kijkt soms naar de grote mensen, naar hun grotesk gezicht
En wat hij wel ontdekt heeft is dat iedereen recht heeft, maar niet altijd plicht

Jantje durft nooit eens vragen stellen, ach waarover zou hij dan
Want wat hij allemaal ziet en meemaakt en ervaart, daar houdt hij niet echt van…

Jantje kan intussen zelf de video bedienen, kiezen welk kanaal hij wil
En als hij dan zit te kijken wordt hij soms heel stil
Jantje kijkt met starre blik, Jantje heeft meestal schrik
Jantje loopt maar stilletjes heen, Jantje weet echt niet waarheen

Maar Jantje lacht, en begrijpt niet, waarom iedereen soms weent
Ach kleine janneman, men denkt dat men het goed met je meent

Maar Jantje lacht, en begrijpt niet, waarom iedereen soms zwijgt
Ach kleine janneman, dat men maar nooit een vat op je krijgt

Maar jantje lacht, en begrijpt niet, waarom iedereen soms spreekt van pijn
Ach kleine janneman, blijf wat je bent, blijf klein, want je bent o zo fijn!


Ik schrijf een stuk uit mijn dagboek
Samen twee vriendinnen!